Przez 30 lat członkostwa w masonerii kobiecej (loże Prometea, Gaja Aeterna i Lux Orientis), s:. Bożena M. Dołęgowska-Wysocka pełniła różne funkcje i napisała dziesiątki „desek”, czyli wystąpień lożowych. Równocześnie, w wydawanym wraz z mężem Adamem „Wolnomularzu Polskim” (1993 – 2018), publikowała artykuły i było ich także wiele. Przygotowując jubileuszową publikację – czyli „MASONKĘ” do druku, zdecydowała się na 12 tekstów, które były dla niej ważne.

Ich rozstrzał czasowy jest ogromny! Siostra pisała o Enheduannie, akkadyjskiej poetce i arcykapłance boga Księżyca sprzed 4300 lat, a także o starożytnej egipskiej bogini Maat i jej związku z mojżeszowym Dekalogiem. Śledziła dziwne losy osiemnastowiecznego zakonu Mopsów, odnalazła po latach siostrę – masonkę w Jadwidze Marcinowskiej, przewodniczącej Ligi Kobiet Pogotowia Wojennego, w roku 1916 członkini loży Wolni Oracze w Lublinie, napotkała w zbiorach siostry z loży ATANOR obraz pt. Szron, pod którym zginął w 1922 Gabriel Narutowicz. Przez lata szukała idealnych rozwiązań dla masonerii, zajmując się wolnomularskim uniwersalizmem i ekumenizmem. Zastanawiała się, dlaczego do masońskiej triady Wolność – Równość – Braterstwo, tak trudno dodać kobiece Siostrzeństwo? Odnalazła w Małym Księciu obraz idealnego wolnomularza a w zmarłej siostrze Małgosi Misunie, idealną wolnomularkę. I wreszcie, inspirując się Solaris Stanisława Lema, „zaprosiła” do loży Sztuczną Inteligencję.

Czy coś wyłania się z tego obrazu, a nitki wątku i osnowy łączą w etyczno-filozoficzno gobelin? Sami ocenicie po lekturze „MASONKI"

„Nie możesz przejść z ukrycia do manifestacji inaczej niźli dzięki mocy imienia JHVH… Po bezkształtnej otchłani i ciemnościach nadchodzi światło… Jam jest światłem, które powstaje w ciemnościach. Jestem egzorcystą w trakcie egzorcyzmu. Ukaż się mi w swej postaci, gdyż władam siłami przynoszącymi równowagę… TY MIĘ ZNASZ, WIĘC UKAŻ SIĘ MI. (…) Poruszenie w kolumnie dymu stało się wyraźniejsze i gwałtowniejsze. Niespotykanej urody twarz, wielokrotnie większa od ludzkiej, ukazała się na zachodniej krawędzi kręgu. Jej ciało było niestabilne, pojawiało się i znikało. Na owej twarzy widniał wyraz ponurego rozdrażnienia, zmieszanego z zaskoczeniem, które w tej sytuacji wyglądało niemal komicznie. Była wykrzywiona ze zdziwienia, że została usidlona i zmuszona do przyjęcia kształtu. Tak właśnie wyglądał Bartzebal”.

W taki właśnie sposób Thur, mag i medyk w jednej osobie, przywołuje demona Bartzebala, by wspomógł grupę przyjaciół w drodze do ich celu. „Z pomocą wysokiej magii” pióra Geralda Gardnera, autorytetu w dziedzinie czarownictwa, odkrywa przed Czytelnikiem tajemniczy świat magii i kowenów czarownic. Poprzez fikcyjne wydarzenia autor, piszący pod pseudonimem Scire, ujawnia wiele z sekretnych prawd Rzemiosła. Posiłkuje się rytuałami zaczerpniętymi z Klucza Salomona i innych magicznych manuskryptów, by w wymyślonym świecie stworzyć wiarygodny obraz praktyk magicznych. Książka ta ma jednak jeszcze inny wymiar – to podróż młodego człowieka, który z pomocą magii chce odzyskać zagrabiony mu tytuł i majątek. Pod koniec tej podróży odnajduje przede wszystkim samego siebie.
Wprowadzenie do polskiego wydania napisała Christina Oakley Harrington, wiccanka i właścicielka znanej londyńskiej księgarni okultystycznej Treadwell’s.

Levannah Morgan to doświadczona wiedźma praktykująca magię już ponad trzydzieści lat. Ta pochodząca z Walii czarownica i wiccanka na co dzień mieszka w hrabstwie Devon, gdzie czerpie inspirację z kontaktu z naturą, wiejskich krajobrazów, tajemniczych wrzosowisk i potęgi morza. W swojej praktyce łączy wicca i czarostwo tradycyjne, chętnie sięga do lokalnych wierzeń i doświadczeń. Jest założycielką Stowarzyszenia Przyjaciół Muzeum Czarownictwa, pełniła również funkcję wiceprezeski Federacji Pogańskiej. Organizatorka konferencji pogańskich i autorka kursów z dziedziny czarostwa. Zawodowo jest artystką zajmującą się branżą filmową.

Unikalna, głęboko osobista relacja z praktyki magii, autorstwa doświadczonej czarownicy. Czerpiąc z ponad trzydziestoletniego doświadczenia i mając głębokie korzenie w tradycjach krajobrazu Devon, Levannah Morgan szczegółowo opisuje, jak skonstruować dla siebie narzędzia czarostwa. Podając przykłady swoich magicznych przedmiotów, a także wyjaśniając, jak pracować z duchami i naturalnymi materiałami w danym miejscu, zachęca do rozwijania bardziej osobistego sposobu tworzenia magii.

To w pełni poprawione drugie wydanie Lustra czarownicy zawiera wiele kolorowych fotografii magicznych narzędzi autorki. Prawdopodobnie jest to najbardziej inteligentna, kompetentna i oryginalna praca na temat magii praktycznej w tradycji czarownic, jaką czytałem.

prof. Ronald Hutton,
autor Triumph of the Moon

Napisana z ciepłem i humorem książka oferuje zarówno nowicjuszom, jak i wytrawnym adeptom wiele sposobów na poszerzenie zrozumienia, w jaki sposób czarownictwo może być wykorzystywane w znaczący sposób w XXI wieku.

Simon Costin,
dyrektor Muzeum Czarostwa i Magii

Alex Sanders (1926–1988), okultysta, mag ceremonialny, arcykapłan i twórca wicca aleksandryjskiej, w 1969 roku ogłoszony w Wielkiej Brytanii Królem Czarownic, showman, skandalista i bon-vivant; bohater takich filmów jak A Witch is Born (1970), Secret Rites (1971) lub The Occult Experience (1985), w których popularyzował inicjacyjne czarostwo.

Swoje wykłady Alex Sanders skomponował, gdy znajdował się u początku rosnącej sławy medialnej. [...] Owe niewielkie broszurki wysyłał w 1969 roku z pomocą swojej żony Maxine do Stanów Zjednoczonych, a w zamian pobierał niewielką opłatę w wysokości siedmiu dolarów od sztuki. W tamtych czasach, jak zauważa Maxine Sanders, pozwalały im one wyżywić siebie i córkę Mayę. […]

Pytanie, które często zadawano Maxine Sanders, czy Alex był potężnym magiem, czy zwykłym szarlatanem, wydaje się uzasadnione. Niech każdy z Czytelników i Czytelniczek polskiej edycji Wykładów odnajdzie ją sam, w głębi swojego serca. Pragniemy oddać głos Doreen Valiente, matce wicca i reformatorce brytyjskiego czarostwa. Pisze ona o Alexie: „odnoszę wrażenie, że prawda o Alexie Sandersie leży pomiędzy dwoma skrajnymi biegunami — szarlatanem i magiem”.

Velkan i Abramelin Brodgar
z Przedmowy do wydania polskiego

„Od czasu jego śmierci w 1988 roku ludzie zaczęli doceniać wkład, jaki Alex Sanders wniósł w nowo powstający ruch czarostwa, bardziej powszechnie nazywany dziś wicca. Wykłady Alexa Sandersa to fascynujący wgląd w praktyki pracy tego wielkiego człowieka. Książka do przeczytania i książka do zachowania”.

Robert Hardy,
autor Piramidy Czarownic.
Wiccańskiego spojrzenia na kabałę

Wykłady Alexa Sandersa to materiały, które Alex wysyłał pocztą zainteresowanym w celach zarobkowych. Według Maxine Sanders zostały spiracone w Stanach i pozbawiło to ubogich Sandersów dodatkowego dochodu. Poczuj się uczniem Sandersa! Wstęp do wicca słowami jednej z głównych postaci nurtu”.

Enenna,
czarownica z tradycji aleksandryjskiej
www.wicca.pl